ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Γεννήθηκε 18 Φεβρουαρίου 1883 στο Ηράκλειο Κρήτης. Ήταν γιός του Μιχάλη Καζαντζάκη και της Μαρίας Χριστοδουλάκη. Είχε δύο αδελφές την Αναστασία και την Ελένη και ένα αδελφό το Γιώργο. Μετά τη στοιχειώδη εκπαίδευση στο Ηράκλειο γράφτηκε στη Γαλλική Εμπορική Σχολή του Τίμιου Σταύρου στη Νάξο όπου διδάχθηκε τη Γαλλική και Ιταλική Γλώσσα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών με άριστα. Στα ελληνικά γράμματα πρωτοεμφανίζεται με το ψευδώνυμο Κάρμα Νιρβανή με το μυθιστόρημα «Όφις και Κρίνο». Αρθρογραφούσε σε εφημερίδες και περιοδικά με τα ψευδώνυμα Ακρίτας και Πέτρος Ψηλορείτης. Στρατεύτηκε στου Βαλκανικούς Πολέμους υπηρετώντας στο γραφείο του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Με τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό γνωρίστηκε το 1910.Μαζί το 1914 επισκέφθηκαν το Άγιο Όρος και μαζί ταξίδεψαν σε πολλά της Ελλάδος. Με τον Παντελή Πρεβελάκη είχε μια αδελφική φιλία. Το 1915 και 1917 ασχολήθηκε με την υλοτομία και εμπόριο ξύλου ενώ τον 1917 με την εκμετάλλευση ενός Λιγνιτωρυχείου στη Μάνη μαζί με το Γιώργο Ζορμπά όπου ήταν και το πρόσωπο του βιβλίου του, Βίος και Πολιτεία Αλέξης Ζορμπάς. Διορίστηκε από τον Ελ. Βενιζέλο διευθυντής του Υπουργείου Περιθάλψεως υπεύθυνος για τον επαναπατρισμό των Ελλήνων του Καυκάσου. Αποχώρησε το 1920. Ταξίδεψε σε πολλά μέρη του κόσμου Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία, Αγγλία, Γαλλία και αλλού και τις εμπειρίες του αποτύπωσε στα βιβλία του [Ταξιδεύοντας]. Το 1911 παντρεύτηκε τη Γαλάτεια Αλεξίου κόρη του λόγιου εκδότη Στυλιανού Αλεξίου και αδελφή της ποιήτριας Έλλης Αλεξίου. Χώρισε το 1926. Από το 1924 είχε γνωρισθεί με την Ελένη Σαμίου την οποία νυμφεύτηκε το 1945 μετά την απελευθέρωση με κουμπάρους τον Άγγελο και την Άννα Σικελιανού.

Ο Καζαντζάκης κατηγορήθηκε για τις πολιτικές πεποιθήσεις του και τη δράση του και η ηγεσία της Εκκλησίας κίνησε θέμα αφορισμού κάτι που δεν έγινε ποτέ. Προτάθηκε δύο φορές για το βραβείο Νόμπελ χωρίς αποτέλεσμα αφού η πολεμική που δέχτηκε από ανταγωνιστές του ήταν πολύπλευρη και δυναμική.

Ο Νίκος Καζαντζάκης ασχολήθηκε με όλα τα είδη λόγου. Μυθιστοριογράφος, Σεναριογράφος, μεταφραστής, φιλόσοφος, συγγραφέας, ποιητής, στοχαστής τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο Θεάτρου «το Παγκόσμιο Βραβείο Ειρήνης στη Βιέννη».

Το 1957 ταξίδεψε στην Κίνα απ’ όπου επέστρεψε με κλονισμένη την υγεία προσβεβλημένος από λευχαιμία έχοντας χάσει και την όραση από τον ένα οφθαλμό από το 1953. Έφυγε από τη ζωή 26 Οκτωβρίου 1957 σε ηλικία 74 ετών στη Γερμανία. Η σορός του μεταφέρθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και η ταφή του έγινε στην Τάπια Μαρτινέγκο μετά την εξόδιο λειτουργία που έγινε στον Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά. Στον τάφο του Νίκου Καζαντζάκη υπάρχει η επιγραφή κατά την επιθυμία του «Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα είμαι λέφτερος».

Ο Νίκος Καζαντζάκης άφησε τεράστιο συγγραφικό έργο όπως «Καπετάν Μιχάλης», «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «ο Φτωχούλης του Θεού», «Αναφορά στο Γκρέκο», «Οδύσσεια» (33.333 στίχοι), «Ακρίτας», «Θέατρο Α.Β.Γ.», «ο Τελευταίος Πειρασμός» και άλλα…

Αρκετοί φορείς έχουν δημιουργηθεί με στόχο την διάδοση του έργου του Νίκου Καζαντζάκη και στο μουσείο του χωριού Βαρβάρους στο Ηράκλειο υπάρχουν πολλά ενθυμήματα από τη ζωή του στοχαστή.

«Άνθρωπε να αγαπάς την ευθύνη

να λες εγώ, εγώ μονάχος μου

θα σώσω τον κόσμο

Αν χαθεί, εγώ θα φταίω»